groepsfoto team widb

Nijlpaarden douche op het Harpij congres

Mijn wekker gaat om 04:45. Vandaag niet voor het spotten van wild, maar voor een autoritje van GaiaZOO naar Wildlands Adventure Zoo in Emmen. Dit jaar is het de locatie van het Harpij Congres. Stichting de Harpij is een organisatie die verschillende natuurbehoud- en beschermingsprojecten steunt. Dit jaar was het thema ‘Zoo combineren’. Tijdens dit congres komen dierentuinmedewerkers, -geïnteresseerden, -liefhebbers  en -gekkies vanuit heel Nederland bij elkaar. Aangezien ik tot alle categorieen behoor, ben ik er natuurlijk ook bij.

De dierentuinbril

Na een aantal interessante lezingen (vooral die van Burger’s ZOO over de nieuwe EAZA campagne) begon onze tocht. Een rondleiding met andere dierentuinmedewerkers achter de schermen is voor mij echt een verademing. Dan kan ik helemaal mezelf zijn. Ik kan namelijk nooit meer normaal naar een dierentuin, of ander diergerelateerd park. Ik zie teveel, of te weinig tekst op bordjes, of in het ergste geval, helemaal niks. Ik beoordeel direct de verschillende verblijven, de vormgeving van de flyers én zelfs de breedte van de looppaden – geen niet-dierentuinmens die begrijpt waarom je daar überhaupt naar kijkt. Hier snapt iedereen ook waarom je vrolijk wordt van het zien van een Nubische geit. Deze vriendelijke dieren proberen je namelijk niet direct op te eten.

Soort zoekt soort

Samen met een dierentuin-lotgenoot een half uur discussiëren over de indeling van een verblijf of de feiten analyseren die zijn verteld tijdens een voederpraatje, mijn geluk kan niet op. Wat interessant is aan deze dierentuin, is dat de meningen erover enorm zijn verdeeld. Ook binnen de deelnemers van het congres, hoor je verschillende geluiden. De een vindt het park prachtig en ruim vormgegeven en de ander vindt de thematisering wat over de top. Het park is daarnaast een combinatie tussen een attractiepark en een dierentuin. Dat paste mooi binnen het thema van de dag en Wildlands is daarnaast ook de enige ZOO in Nederland die dit concept toepast. Momenteel kun je met een truck-safari over de Serenga, met een bootje door de tropenkas en regenboog lori’s voeren. Daarnaast zijn ze bezig met de bouw van een achtbaan.

Nattigheid

Na een aantal enerverende gesprekken waren we uiteindelijk aangekomen bij mijn hoogtepunt van de rondleiding, een kijkje achter de schermen bij de nijlpaarden. Hoe ze deze kolossen van ongeveer 1300 kilo huisvesten is toch wel een kunst. Wat een luxe hebben deze dieren, een stromend binnen bad, vier losstaande stallen en elk een eigen buffet wat voor ze klaar staat wanneer ze naar binnen komen. Arjan was ook aanwezig bij het congres en met hem ook een aantal van onze vrienden van school. Samen begonnen we aan een verkenningstocht door het verblijf, als een dergelijke kans zich voordoet moet je hem natuurlijk meteen pakken. Wat meteen opviel was het interessante sproeisystemen aan de muur. Ik weet dat sommige dierentuinen bepaalde verrijkingselementen toevoegen aan het verblijf, maar een automatisch sproeisysteem, petje af. Nijlpaarden houden van water, dus een nijlpaarden douche leek mij dan ook de meest logische verklaring op dat moment.

Echter spatte deze droom uiteen toen een van onze vrienden de ‘nijlpaarden douche’ uit wilde proberen en de waterjet (wat dus een drinkinstallatie bleek) rechts in het kruis van Arjan terecht kwam. Erg hilarisch natuurlijk – voor de rest van ons. Gelukkig vervolgde de rondleiding naar de warme vlindertuin, waar de vochtige broek van Arjan soort van op kon drogen. Al met al heb ik dus geleerd dat dingen soms niet zijn wat ze lijken. En dat nijlpaarden HEEL veel water in een keer kunnen drinken gezien de hoeveelheid die uit de ‘douche’ gelanceerd werd.

Ben je zelf nog nooit in Wildlands geweest en heb je alleen verhalen van anderen gehoord? Dan raad ik je aan om eens een kijkje te nemen en zelf je eigen mening te vormen over dit toch wel unieke park.