groepsfoto team widb

De otters van Loch ness

Rond een uur of 8 ’s morgens rits ik de tent open. Wat een prachtig uitzicht. Afgelopen jaar ben ik samen met mijn vriend op vakantie geweest naar Schotland. Wat een fantastisch land. Ook mijn vriend houdt erg van de natuur. Alleen verkend hij deze liever op een moutainbike. Niet zoals zijn vriendin (yours truely), uren wachtend in wildtentje. Toch kozen we samen voor Schotland. We gingen op zoek naar avontuur.

Isle of Mull

Met onze backpacks kwamen we terecht op Isle of Mull. Een echt pareltje vol met wildlife! De bonte kraaien vlogen om onze oren toen we van de ferry stapte. Deze vogelaar in spé vond dat natuurlijk geweldig. Na 15 minuten lopen kwamen we aan op de camping. Het uitzicht was er fenomenaal. De zon, verscholen achter kleine eilanden in zee, kleurde de lucht rood.

De volgende ochtend boekten we een puffintour naar Staffa Island: een kleine lavarots in de oceaan. De puffin (Fratercula arctica), ofwel papegaaiduiker, was een van de redenen waarom ik naar Schotland wilde. Na een ietwat ruige tocht op de boot kwamen we aan op Staffa. De kleine natte en steile trap die ons naar de puffins leidde deed mijn hoogtevrees weinig goed. Eenmaal boven was ik mijn hoogtevrees meteen vergeten.

Overal waar ik keek kwamen de grappige kleine vogels uit hun holen gekropen. Ja, holen. Deze vogels graven lange tunnels in de grond waar ze hun eieren in leggen. Met mijn camera kroop ik langs de steile kliffen om de mooiste kiekjes te schieten.  Gelukkig heeft mijn vriend wel een gezond verstand en weerhield mij van een frisse duik. Na een stuk of 200 foto’s te hebben gemaakt werden we met de boot terug gebracht naar Mull. Onderweg hoopte ik nog op een walvis, maar dat was tevergeefs.

Otters op zee

Aangekomen op de camping kwamen we een oude visser tegen. Na een kort gesprek bleek dat er een groep otters nog geen 300 meter van onze tent zat. Dit MOEST ik natuurlijk zien. In al mijn enthousiasme sprintte ik (in stilte, ja dat kan ik) over het strand. Ik speurde het water af opzoek naar een glimp van een otter. Mijn vriend was het na een half uur wel een beetje zat. Ik had hem aardig genegeerd tijdens mijn wilde zoektocht. En daarnaast werden we lek gestoken door midgies – de meest irritante zandvliegjes ooit. In gedachte baalde dat ik niet had geluisterd naar de jongen in Glasgow die iets riep over midgy-spray.
Maar toen… een kronkel in het water. Alsof ze daar al die tijd al zwommen, twee otters! Ik wilde schreeuwen van blijdschap, maar hield mij in. Ik zakte door mijn knieën en probeerde onopvallend te zijn. Intens gelukkig was ik met mijn foto’s. Otters in zee, hoe vet is dat. En nu had ik nog bewijs ook! Weer aangekomen in Nederland wilde ik mijn geschoten pareltjes graag bekijken. Na de puffins pics scrollde ik meteen naar mijn otter moment. Ik klikte op de foto en daar verscheen het op mijn scherm. Een gedaante dat meer weg had van het monster van Loch Ness dan een otter. Op deze foto’s leek de aanwezigheid van een otter net zoveel op een sprookje als het verhaal van Nessie. Gelukkig had ik ze met mijn eigen ogen gezien, de foto’s zou ik ook niet geloven.

Prachtige luchten op Isle of Mull, Schotland

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *