De kneuzige eilandbewoner

Door: Natuurliek

Rust. Dat is één van de redenen waarom ik laatst het vaste land ontvluchtte, naar Texel. Toevallig woont daar ook mijn lievelingsvogel. Een wit met bruinzwart gekleurd, wispelturig bolletje, dat eigenlijk alles is wat het Waddeneiland níét is; snel, druk en gehaast. Misschien heb ik, juist door dit opvallende contrast, wel zo’n zwak voor de drieteenstrandloper.

Zonder zijwieltjes
Het zien van een drieteenstrandloper is voor mij een klein geluksmoment. Het is zo’n heerlijk kneuzig vogeltje. Niet alleen omdat ie, als uitzondering op de andere strandlopers, een achterteen mist. Als hij naar voedsel zoekt, heeft dat iets vertederends. Zoals een kind dat net zonder zijwieltjes leert fietsen en je stiekem geniet hoe onhandig dat eruitziet. Terwijl de golven rustig voortkabbelen, hollen de drieteenstrandlopers als idioten langs de kust. Alsof hun leven er vanaf hangt. Hun pootjes dribbelen zo snel, dat het lijkt alsof het lichaam ze nauwelijks bij kan houden. Zo voel ik me ook vaak als ik me naar de trein haast (ik hoop alleen niet dat dat er ook zo uitziet). Om de paar seconden boren ze willekeurig met hun pinnige snaveltjes in het slik. Of ze ook écht iets vangen, vraag ik me af.

drieteenstrandloper

Vrienden maken met Duitsers
Zoals dat gaat met geluksmomenten, vervliegen ook de drieteenstrandlopers. Na een aantal onmogelijke pogingen om deze druktemakers op de foto te krijgen, geef ik het op. Ik slenter richting een lange pier. Een dikke man met een gigantisch telescoop-achtig ding maakt me nieuwsgierig. Ik loop naar hem toe en vraag of hij nou een camera of een soort XXXL-verrekijker gebruikt. De nors kijkende meneer mompelt iets onverstaanbaars in het Duits. Ik staar naar het einde van de groenbeslagen pier, maar zie niets bijzonders. ‘Was fotografieren Sie?’, vraag ik in mijn allerkneuzigste Duits. Hij noemt -had ik kunnen verwachten- een of andere Duitse soort die ik natuurlijk niet ken.

Soulmate gevonden!
Meneer Schnitzel knikt uitnodigend met zijn hoofd naar het schermpje van zijn camera. Ik kijk. Tot mijn vreugd zie ik een stuk of vijftien drieteenstrandlopers. Ze zijn zo dichtbij ingezoomd dat ik zelfs kan zien dat ze gulzig wormachtige beestjes naar binnen werken. Wat is liefde toch mooi, als je het kunt delen.

The following two tabs change content below.

Natuurliek

Natuurliek (Lieke Kragt) is vaak buiten te vinden met haar stalen ros (racefiets) of echte ros (paard Wallace). Ze fietst graag ’s ochtends van de Hilversumse heide naar haar werk bij IVN in hartje Amsterdam. Haar favoriete vogel is de drieteenstrandloper. Nummer 1 op haar bucketlist is de boomkikker.

Roep maar raak!