De jaarlijkse dassentelling in het Hart van Drenthe

De jaarlijkse speech van Pauline Arends.De afgelopen weken hebben we kunnen genieten van prachtig zomers weer. Vogels vliegen af en aan om hun jongen te voeren, de weidevogels zijn druk bezig met het verjagen van buizerds, kraaien en kiekendieven en jonge vosjes en reeën zetten hun eerste stapjes in de keiharde natuur. Zelf ben ik onderweg naar Drenthe. Niet voor vogels, vossen of reeën maar voor mijn lievelingsdier de das!

Op het moment dat ik aan kom lopen, is Pauline Arends (boswachter ecologie) al druk bezig met haar jaarlijkse speech voor bijna 90 geïnteresseerden dassentellers. Pauline bereidt ons voor op wat we vanavond kunnen verwachten. We krijgen te horen dat het belangrijk is om rekening te houden met de windrichting en dat het dragen van lange kleding geen overbodige luxe is met alle knutjes en muggen die dorstig rondvliegen in het bos. Het gebruik van muggenspray is een absolute ‘no go’ omdat dassen een fantastisch reukvermogen hebben. Pauline benadrukt ons om ook goed op het gedrag van de dassen te letten. De belangrijkste tip die we meekrijgen is dat we lekker moeten genieten van de natuur, of je nu wel of geen dassen te zien krijgt.

Onder begeleiding van schapen lopen we richting de burcht.
Onder begeleiding van een kudde schapen lopen we richting de burcht.

In totaal wordt vanavond bij ruim 35 burchten geteld waardoor je een goed beeld krijgt van het aantal dassen in dit specifieke natuurgebied. Samen met Denise en Tim ben ik onderweg naar een dassenburcht gelegen op de hei. We worden verwelkomd door een kudde schapen die ons mekkerend richting de burcht begeleiden. Eenmaal aangekomen op de plek, klappen we de stoeltjes uit en zitten we er, met een verrekijker in onze hand, helemaal klaar voor. We hebben geluk dat het waait want hierdoor is de kans groter dat ze ons niet ruiken. Daarnaast hebben we ook bijna geen last van knutjes en muggen, dus vooralsnog begint het goed. Na ruim een half uur spotten we het eerste zoogdier! Geen das helaas, maar een ree die nietsvermoedend onze kant op komt. Dit vind ik zelf altijd het mooist. Normaal gesproken ben je al wandelend een verstorende factor maar nu je een hele avond stil zit, maak je onderdeel uit van dit prachtige decor. De ree graast rustig verder terwijl we in de verte een koekoek horen.

Onze eerste das laat zich voorzichtig zien.
Onze eerste das laat zich voorzichtig zien.

Na ruim een uur is er nog geen enkel spoor van een das te bekennen. De zon beweegt zich langzaam achter de bomen omlaag en ik vertel Denise en Tim dat dit het moment is dat de dassen actief worden. Doordat het een vrij grote burcht is kijken we allemaal naar een bepaald gedeelte van de burcht. Tim rechts, Denise links en ik bewaak het midden. Niet veel later geeft Denise mij een elleboogstoot in mijn zij . Ik schrik op en kijk Denise vragend aan. Denise wijst naar de burcht en jahoor, onze eerste das van de avond is gespot. Met zijn drieën kunnen we hem goed door de verrekijker bekijken. Hij is zichzelf uitgebreid aan het krabben en schudt nog eens al het zand van zijn lichaam. De das is erg alert want tussendoor steekt hij meerdere keren zijn kop omhoog en ruikt of de kust veilig is. Plots schiet hij weer terug naar beneden zijn burcht in. Shit… dan heeft hij ons toch geroken. Snel controleer ik de windrichting en merk dat de wind inderdaad is afgenomen. We besluiten om meer afstand te nemen van de burcht en hopen stiekem op een tweede kans.

Nog meer dassen
Niet veel later komt er weer een das naar boven. Met de verrekijker zien we dat deze das een andere kleur heeft. Yes, das nummer twee! Deze das loopt gelijk richting de hei om daar naar eten te zoeken. Een kwartier later zien we weer een das uit dezelfde pijp naar boven komen. Dit is waarschijnlijk dezelfde das, die we eerder op de avond ook zagen. Deze keer zit de das er een stuk relaxter bij en er komen zelfs nog twee dassenhoofdjes te voorschijn. We kunnen de dassen goed observeren van deze afstand. Een van de drie dassen gaat weer terug de burcht in en begint druk te graven. Een andere das komt achterwaarts teruggelopen met een bol nestmateriaal tussen zijn poten. Wat een bijzonder gezicht om deze dassen zo huiselijk bezig te zien. De één ruimt de burcht op en de ander zorgt voor het nieuwe beddengoed. Voldaan keren we rond de schemering terug bij de auto. Met een giga big smile stappen we de auto in om terug te rijden naar het kantoor van Staatsbosbeheer. Pauline hoeft alleen al naar onze gezichten te kijken om te zien dat we een top avond gehad hebben. We geven onze eindscore van vijf dassen door aan Pauline en sluiten de avond af met een kop warme chocolademelk. Wat een unieke belevenis en top om de avond af te sluiten met alle sterke verhalen van de andere dassentellers.

Het prachtige decor waar we onderdeel van waren.
Het prachtige decor.
The following two tabs change content below.

Keihardenatuur

Keihardenatuur (Martijn Struijf) ook wel bekend van het beroemde filmpje waarbij er een das aan zijn schoenen snuffelt, is bijna ieder vrij uurtje in het bos te vinden. Met zijn baan bij Landschap Noord-Holland werkt hij aan een betere biodiversiteit. Ook reist hij graag, bijvoorbeeld naar de Baltische staten, om de mooiste plekken te ontdekken.

Roep maar raak!