Blog: Kameraad(je) van een meeuw in nood.

Sinds een aantal jaren wordt er in de Kuip, in Rotterdam de kameraadjesdag georganiseerd. Als 11-jarig jochie ben ik bij een open dag (een zelfde soort evenement, zie foto) geweest en heb me toen prima vermaakt; onder andere met het scoren van handtekeningen. Deze editie was ik er niet bij als kameraadje, maar was ik aan het werk. Ook dit jaar viel er weer genoeg te doen voor de jonge voetballiefhebbers: van voetbalclinics tot een kidspersconferentie waar zij van alles konden vragen aan hun voetbalhelden.

Natuur en voetbal?
Je zult je wel afvragen, wat heeft voetbal te maken met de natuur? Het spotten van dieren gebeurt wel vaker tijdens voetbalevenementen; zo rende er in 2014 tijdens een wedstrijd tussen Heracles en PSV een steenmarter over het veld. Een aantal weken terug was er geen sprake van een marter, maar er was genoeg sensatie te beleven in de Kuip!

Faalhaas
Wanneer de meeste ouders met hun kids op de tribunes van het stadion zijn beland en ik fantaseer over wat ik eens in mijn pauze ga verorberen, hoor ik één van de beveiligers roepen: “Hé kijk daarboven, iemand moet wat doen!” Nieuwsgierig richt ik mijn blik naar boven. Richting de tweede ring van het stadion zie ik een meeuw die vastzit en tevergeefs weg probeert te vliegen. De adrenaline begint te vloeien en ik wil de trap oprennen, richting de meeuw. Al rennend zie ik dat de trap door een hek is afgesloten. Aangekomen bij het hek zie ik dat het gelukkig niet op slot zit en ik open het. À la Usain Bolt sprint ik naar boven. Lichtelijk uitgeput kom ik daar aan en zie dat het om een kleine mantelmeeuw gaat. Hij zit met één poot vast in een ijzeren balustrade. Wat nu?

Kleine mantelmeeuw. Foto: Rik Kruit
Kleine mantelmeeuw. Foto: Rik Kruit

Puzzelen
Gelukkig heb ik in het eerste jaar van de studie Wildlifemanagement een dierverzorgingsstage gedaan bij vogelopvang Vogelklas Karelschot. Daar heb ik de skills geleerd om vogels te hanteren. Ondanks z’n naam, is de kleine mantelmeeuw zeker niet de kleinste (50 a 60cm met een spanwijdte van 125cm). Het is alweer even geleden, maar mijn ervaringen uit de praktijk komen meteen weer boven.
Stap 1: zorgen dat ik die venijnige snavel te pakken weet te krijgen zonder een vinger te verliezen, geslaagd!
Stap 2: de vleugels ‘opvouwen’ om ervoor te zorgen dat hij zichzelf niet verder kan beschadigen, gelukt. Maar hoe nu verder? Eigenlijk heb ik beide handen nodig om de vogel vast te houden en niet gebeten te worden.
Stap 3: het oplossen van de puzzel. Terwijl ik de meeuw in bedwang hou, probeer ik het mysterie op te lossen; hoe is hij in deze positie terecht gekomen? Zonder logisch na te denken probeer ik de enkel van de meeuw door de kleine opening te duwen. Ik realiseer me al snel dat dit niet de manier is om de meeuw te bevrijden en hem er meer kwaad dan goed mee doe. Ik neem een klein momentje om alles te laten bezinken en begin helder na te de denken. Vanuit de tunnelvisie waarin ik zat zoom ik langzaam uit. Plots snap ik hoe de meeuw zichzelf in de nesten heeft gewerkt. Terwijl hij op de balustrade stond heeft hij waarschijnlijk zijn dunne poot in de opening laten glijden en heeft mogelijk in paniek geprobeerd weg te vliegen waarin hij door zijn (dikkere) enkel gehinderd werd. Maar wacht, dan hoef ik dus alleen het pootje langs de L-vormige opening te begeleiden en dan, JA vrij! Dan klinkt er vanaf beneden ineens een luid applaus van de beveiligers, collega’s en andere mensen die toe stonden te kijken. Maar er is nog geen reden tot euforie.

Balustrade
L-vormige opening van de balustrade.

Vogelopvang – Vogelklas Karelschot
Hopende dat de meeuw alleen even hoeft bij te komen zet ik hem rustig op de grond, maar hij zakt meteen door de poot waarmee hij vastgezeten heeft. Ik besluit dat het waarschijnlijk beter is om hem bij de vogelopvang te laten herstellen. De inmiddels gekalmeerde meeuw laat zich dit keer zonder moeite vangen. Eenmaal beneden aangekomen vraag ik aan toegesnelde collega’s of ze het telefoonnummer van de dierenambulance kunnen opzoeken. Terwijl de gegevens van de dierenambulance erbij worden gehaald, leg ik een vest over de kop van de meeuw om hem verder te laten kalmeren. Na een belletje is de dierenambulance snel ter plaatse. Terwijl ik de meeuw overdraag aan de ambulancebroeders weet de inmiddels weer actieve meeuw me toch nog te grazen te nemen, hij heeft m’n vinger te pakken, AUW! De ambulancebroeders nemen de meeuw over en ik vraag nog even of ze de groeten kunnen doen aan m’n oud stagebegeleidster. De ambulance rijdt weg en wetend dat de meeuw in goede handen is, kan ik met een gerust hart weer aan het werk!

The following two tabs change content below.
Tjillp (Jillian Groeneveld) was vroeger niet weg te slaan bij de documentaires van David Attenborough. Tegenwoordig legt hij de natuur zélf vast met zijn asociaal grote lens. Daarmee verpest hij gelijk de fotofun voor de rest van de crew, want niemand kan tippen aan zijn kwaliteit (stiekem zijn we gewoon stikjaloers). Zijn droom is om van fotografie zijn werk te maken en daarmee andere mensen enthousiast te maken over de natuur en de bescherming daarvan. Jill kan pas gelukkig sterven als hij een zeearend in actie voor zijn lens heeft gehad.

Laatste berichten van Tjillp (toon alles)

Roep maar raak!